Düşünüyorum da..

'Aşk'ı yazmayı hiç beceremedim ben..

Yazdım, yanlış olmasın.. Ama çoğu gerçeğin dışındaydı aslında.. Var olandan daha fazla.. Biraz abartı.. Çoğu takıntı.. Bir çeşit 'zorunlu hissetme' kendini.. Yarım elma gönül alma misali..

Şimdilerde O’nu yazmaya bu yüzden cesaret edemiyor olmalıyım..

Abartı olsun istemiyorum kelimelerimde..

Anlatırken büyütmeye çalıştığım aşk, ben farkında olmadan alçalsın istemiyorum..

Gerçek o kadar garip ki aslında..

Neyse ki yalnız olmadığımı biliyorum..

Bu kez oyun oynamadığımı da..

Kimse için değil..

Karşımdaki için hiç değil..

Yalnızca kendim için bir adamla birlikte olduğumu da..

Sanırım bu ilk..Bi adam için ‘ölse de bu ilişki bitse..’ demiyişim mesela...

Gerçek.. Evet bunu diledim..

Ben aslında kötü biriyidim.. Ama kimseyi yarı yolda bırakmamak içindi dilediklerim..

Yalnızca herkesin mutlu olmasını istedim..

~RedNdaRk~

beLki dE kıRmızı ve maVinin kAranLıkLa dAnsı olMAlıydı aDı..


Dayanamadım.. Duramadım.. Sıkıntı değil mi ya durduramadım ellerimi... Hemen bugun kaydettiğim aşşağıda gördüğünüz yazımda bahsettiğim blogsal sıkıntıya bir çözüm bulma gayreti işine girdim..
Denedim.. deneştirdim.. O kırmızı ve siyah üzerine kurulu blog sayfamı son zamanlarda bayıldığım, tarifsiz maviyle kardeş ettim..
Mavi ağırlıklı temamın HTML kodlarını kurcaladım biraz deneme yanılmayla aralara kırmızıları kattım.. Bir de şu başlık üzerine geldiğimde çıkan yazının ve postun altındaki taglarin o garipçe mavisini mükemmel karanlık mavimle değişebilseydim ne hoş ne uyumlu olacaktı ama sanki yemişler o kodu naptıysam beceremedim.. Umarım çok göz bozmuyordur..


Ben güle güle kullanırken sizler de güle güle okuyun efendim.. Tabi sizler diye birileri varsa..