Bir MuTfağım Olsun Benim..

Ben bugün uslu bir çocuk oldum.. Aynı zamanda hamarat da.. Hatta günü kurtaran da bendim evet Ben!!

Annem bugün akraba toplaşmasına Adapazarı’na gitti.. Bense kardeşimi özel dersine götürme görevini üstlendim.. Zira ben,gitmeyi gerçekten istiyordum.. Kardeşim de dersine gitmeyi.. ‘Herkesin gönlü olsun, benim olmasa da olur..’ mantaliteme sığınarak kardeşimle evde kaldım… Dersten önce ödevlerini yaptırıyordum ki Adapazarı’na henüz ulaşmış annem aradı.. : Ders iptal olmuş… !!!

Olayı hemen kader kısmete bağlayarak harekete geçtim.. Kardeşimi alıp dolaşmaya çıktım.. BurgerKing’de çocuk menüsü yedim, biraz da soğan halkası hatta.. O sıra babam aradı ve günün ikinci bombasını ateşledii..’Akşama misafir gelicek.. Ee annen de geç gelicekmiş.. Sen birşeyler ayarlarsın dime kızım..Sen yaparsın kızım..’

Dondurmamızı da yedikten sonra eve geçtik hemen.. İnternetten toplama tariflere ‘biraz ondan biraz bundan.. Bu da benden haydi içimde kalmasın..’ felsefemle bir çeşit pasta bir çeşit de poğçaya evrimleşmeye hazırlanan bir kurabiye yaptım.. Hatta annem arayıp, ‘Buzlukta börek var..Ben gelince atarız fırına sen börekle uğraşma..’ demese affetmez, iki arada bi börek de uydururdum..

Annem geldiğinde kalan üçbeş kapkacağı yıkıyordum.. Üstüne karnı acıkan kardeşim için makarna pişirdim.. Misafir gelmeden kurulup, yenip, kaldırılan sofraya yardım ettim..

Ben..misafirlerle birlikte, yaptıklarımı yerken farkettim ki;

Asit kokan laboratuvarlarda değil, baharak kokan mutfaklarda yaşamayı tercih ederim...

Dolayısıyla Moleküler Biyoloji ve Genetik bölümünü ya da Sağlık kurumları İşletmeciliğini boşuna okuyor olabilirm.. Çünkü ben, Genetikçi değil Aşçı olmak istiyorum..

3.Gün: OrmaN MeyveLeRi :)

Kırmızı meyvelere karşı zaafım var benim.. Özellikle de orman meyvelerine.. KaraduT, bögürtlen, framboaz,ahududu... Böyle yerken bi ekşimtrak olur ağzın..hani minik minik çekirdekleri değer dişine.. Oksidatif stres bile diz çöker önünde:)

Akşam üstüne kadar sıkıcı geçen günüm yemek yapma, pasta poğaça hazırlama telaşıyla renklendi.. Bu evde kendimi en huzurlu hissettiğim mekanın mutfakta tezgah başı olduğunu da farkettim bu sayede:)

Geçenlerde komşu teyze memleketinden kara kara dutumsu börtlenimsi birşey getirmiş bi tabak verdi.. Daha görünce tabağın içine eridim gittim.. Bambaşka dünyalara uçuyordum ki tabak hafifleyince kendime geldim.. Zorla frenledim kendimi..
"Bununla PasTa yapmalıyızzz!!!"
Kaç gündür duruyor öyle dolapta nasıl başardım bilmem elimi bile sürmedim.. Kim yapcak bunla şimdi pasta nasıl yapsak derken imdadıma Dr.Oetker amcanın Karaorman Pastası yetişti.. Hazır misafir de gelcek diye sıvadım kolları hemen..

İşin garip yanı bu hafta anneme vişne aldırdım ben... Hiç öyle oturup vişne yeme huyum da yoktur hatta sevmem bile ama canım çekti.. Eh onun da kısmeti pastayaymış:) Tarifte yalnızca vişne kullanmışlar ama ben araya, pasta olmak için bekleyen kırmızı siyah meyvelerimi de kattım, pek bi lezzetli oldu:) Hatta hala biraz meyve kaldı maşallah nasi içten verdilerse onu pek de bereketli çıktı:)

Bir yandan da çocukalarla boğuştum pastayı süslemeye çalışırken.. Biri kardeşim 9 yaşinda, öbürü de şu palyaço 4 yaşinda.. biri dio o tatli mi ekşimi,öbürü dio krema yicem bitince,diğeri dio hayır ben yicem..Anaaam heç susmak bilmediler ya hem birbirlerini yiyolar bi yandan hem de beni,o kadar sayıkladan sonra pastadan bi çatal bile almadılar ama.. Annem dedi "gördün mü çocuklarla iş yapmak nasıl oluyomuş" :D Hakkaten zormuş uğraşmak.. Yapmicam peşpeşe iki çocuk uğraşamam onlarla:D Sanki daha önceden böyle bir planım varmış gibi:P
Zaten dünden beri sürekli palyaço dansı yapıyoruz:D

2 saat içinde yemek yedik,sofra topladık,çay yaptık,pasta yaptık, gene Dr. amcanın hazır un karışımıyla kurabiye yaptık o da fena deildi hatta,arada misefir agırladık,yedik içirdik gönderdik:D

Annemi anladım bugün..Zormuş işi valla.. :)