Çok yollar gittim ben yalnız başima.. mesafeler kısaydı aslında.. ve gerekçeler hep aynı...
Eğitim adı altına sakladım hep evden kaçışlarımı..
Henüz 14 yaşındaydım bavullarımı toplayıp cıktığımda.. Evden ayrı, ailemden uzak kalmaya alışkın olsam da bir başkaydı artık bana ait olacak olan bir ranzada geçirilen gecenin tadı..
O günden sonra misafirdi o şehirde varlığımın adı.. Her hafta sonu sırtımda -bugün yine benimle olan- çantamla git gel yapardım.. Tatiller işkence olurdu sonra.. Evde durmak zorlaşırdı 2günden fazla..
Göçebe dedim ikametimi soranlara..Ev dediğin benden ibaretti aslında,kaplumbağa gibi evimi sırtımda taşıdım..
18imde büyüttüm mesafeleri, otobüsleri... Kocaman bir şehire saldım bu kez kendimi..Eve dönüş seferlerini azalttım, tatilsiz günleri uzattım..
Bugün yollarda geçirdiğim 7.yılımda, 3.bir şehir daha ekledim hiç beklemediğim bir anda göç güzergahıma.. Şimdi 3 günden fazla kalamıyorum aynı şehirde,aynı yatakta.. Ailemle ancak sabahın kör saatinde eve uğrayıp merhaba-hoşcakal oynayarak vakit geçiriyorum mesela..
Ve bugün ilk defa, tek başıma çıkıyorum böyle uzun bir yola.. Ömrü hayatımda 3 günden fazla kalmadığım, bir iki caddesinden başka yerini tanımadığım ve yalnızca son 2 haftadır yolcu otobüsü kullanarak yanımda birkaç arkadaşımla gittiğim Ankara'ya.. İstanbul'dan hiza aldım bu defa..Zaten bu sebepten yalnız yola çıkışım.. Yolun çoğunu geride bıraktım..
Aslında biliyorum ki, geride bıraktığım her adımda önüme yenilerini kattım..
Eğitim adı altına sakladım hep evden kaçışlarımı..
Henüz 14 yaşındaydım bavullarımı toplayıp cıktığımda.. Evden ayrı, ailemden uzak kalmaya alışkın olsam da bir başkaydı artık bana ait olacak olan bir ranzada geçirilen gecenin tadı..
O günden sonra misafirdi o şehirde varlığımın adı.. Her hafta sonu sırtımda -bugün yine benimle olan- çantamla git gel yapardım.. Tatiller işkence olurdu sonra.. Evde durmak zorlaşırdı 2günden fazla..
Göçebe dedim ikametimi soranlara..Ev dediğin benden ibaretti aslında,kaplumbağa gibi evimi sırtımda taşıdım..
18imde büyüttüm mesafeleri, otobüsleri... Kocaman bir şehire saldım bu kez kendimi..Eve dönüş seferlerini azalttım, tatilsiz günleri uzattım..
Bugün yollarda geçirdiğim 7.yılımda, 3.bir şehir daha ekledim hiç beklemediğim bir anda göç güzergahıma.. Şimdi 3 günden fazla kalamıyorum aynı şehirde,aynı yatakta.. Ailemle ancak sabahın kör saatinde eve uğrayıp merhaba-hoşcakal oynayarak vakit geçiriyorum mesela..
Ve bugün ilk defa, tek başıma çıkıyorum böyle uzun bir yola.. Ömrü hayatımda 3 günden fazla kalmadığım, bir iki caddesinden başka yerini tanımadığım ve yalnızca son 2 haftadır yolcu otobüsü kullanarak yanımda birkaç arkadaşımla gittiğim Ankara'ya.. İstanbul'dan hiza aldım bu defa..Zaten bu sebepten yalnız yola çıkışım.. Yolun çoğunu geride bıraktım..
Aslında biliyorum ki, geride bıraktığım her adımda önüme yenilerini kattım..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder