Yolcuların ardından bakakaldım dün.. İlk defa giden değil geride kalandım.. gidenlerin ardından el sallayan...
Yıllardır oynadığım göçebe rolünü devrettim dün.. Benim sırtımda değildi koca çanta ve elindeki bavulu sürükleyen ben değildim.. Gidenlerin ardından el sallayandım yalnızca.. El sallayıp geride kalan.. Uzaklaşırken yolcular öylece arkalarından bakan..
Sırtında çantası ayaklarını sürüye sürüye gidişini seyrettim dün.. Yıllar önce SeFiL yuRdun bahçesinden çıkışını seyrettiğim gibi uzun uzun...
Pencereden başımı uzatsam bu sabah köşeyi dönen arabadan inişini de görebilir miydim yine....
.....
bUrası o laNet olası SeFiL yuRdu değil İdil!!
....
Her anışımda lanetler yağdırdığım şehirdi aslında bizi buluşturan.. tutuşturan... Bi gün ayırmış olsa da.. O lanet olsai şehirdi bizi BİZ yapan.. yakan.. yaşatan....
Gittiğinin farkında değil aslında hala bünyem.. alışkın değil çünkü..Şaşkın hala..İlk defa bir şehirde 'uzaklara gidenin ardında kalıp dönüşünü bekleyen insanı' oynamakta...
Dönüşü belli olmayan bir yolcu uğurladım dün.. Oysa benim saati bile rutindi dönüşlerimin..
4yıldır.. her haftasonu, her sömestır, her yaz.. Her defasında ardımda bıraktıklarıma yaşattıklarımı bu sömestır çıkaracak benden....
Huzuru bulduğum şehirdeyim...Ve sonu belli olmayan bir özlemin içindeyim...
Eyy gidi Lanet olası sEfiL şehir.. Sevdiğime de anılarıma da iyi bak e mi!!
2 yorum:
kalan için çok daha zor tabi. gidenin ise giderken ne kadar yükü var ruhunda ve duygularında. çantasında kaç anı biriktirdi yanında taşıyabileceği.. ve onu belkide geri döndürmeye yetecek.. gidiş bir bitiş değil, gidiş bir mesafe.. mesafeyse duyguların gözden ırak gönüle yakın dostudur..
bu cümleler ben den mi çıktı!:)??
besbelli var sana da dokunan birşeyler bu konuda...
Yorum Gönder