3 Nisan 2010

karmaşık mışık

içime sıkışan şeyler var yazmak istiyordum ama toparlayamadım cümlelerimi...

Yazsam rahatlıycam ama beceremedm bir türlü..

Göçebeliğimin bedelleri..
Buz pateni... O Saha.. O ruh..
Geçmişteki onca şey.. Onca anı..
Kulağımda bir bir yankılanan sesler.. Tekerrürler..
Boş trübünlerde gördüğüm, kafamdaki onlarca insan.. Sevdiklerim.. nefretlerim.. rakiplerim.. dostlarım.. Karşilarında tüm benliğimden sıyrıldığım..
Bugün artık dönüşlerimde, kendi mekanımda bir yabancı gibi dolaştığım..

Öylece acaip bişe işte..

Konuşmak da faydasız biliorum konuşmaya başladıkça daha derine dalıyorum.. çıkamıyorum.. susamıyorum..
İyisi mi hazır saklanmışken kelimelerim tutayım çenemi...

5 yorum:

ferdagokturkince dedi ki...

iyi demişin de karınca duası gibi yazılar, çok zor okudum.

!reDanDark! dedi ki...

Ah bilmem ki bu yazı tipine alıştığımdan olsa gerek..Bidahakine dikkat edebilirim:)

!reDanDark! dedi ki...

Ah bilmem ki bu yazı tipine alıştığımdan olsa gerek..Bidahakine dikkat edebilirim:)

!reDanDark! dedi ki...

Ah bilmem ki bu yazı tipine alıştığımdan olsa gerek..Bidahakine dikkat edebilirim:)

The İbrahim Ortaç (e.b) dedi ki...

tutayım bari çenemi diyerek konuşmak.. yazmak... işte bu sanırım nefes almak.